Στη μπανανία που ζούμε, το ίδιο το κράτος εφαρμόζει την τακτική του "ντου" που εφαρμόζεται και στις συναυλίες. Τα κορόιδα που έχουν πληρώσει εξ ολοκλήρου το εισιτήριο βλέπουν ξαφνικά στίφη τζαμπατζήδων, στους οποίους άνοιξε τις πόρτες η διοργανώτρια εταιρεία επειδή "δέχεται πιέσεις", να μπαίνουν μπροστά τους και να απολαμβάνουν τη συναυλία ενώ οι ίδιοι, μολονότι πλήρωσαν ακριβό εισιτήριο, δε βλέπουν τίποτα. Όταν, βέβαια, βλέπουμε τέτοια φαινόμενα, όλοι αντιδρούμε γενικά κι αόριστα: "αυτή είναι η Ελλάδα, όλα διαλυμένα" και ρίχνοντας μερικά καντήλια, αγανακτούμε. Τώρα, που το ίδιο "ντου" κάποιοι το βαφτίζουν "αναγκαία απελευθέρωση" όχι μόνο κάνουμε την... πάπια, αλλά παρασυρόμενοι ζητάμε να… γενικευτεί κιόλας το "ντου". Επιτέλους λοιπόν, ας ξεκαθαρίσει μέσα του ο σχιζοειδής Ελληναράς τι είναι δίκαιο και τι όχι, και τότε τα ξαναλέμε…

Και για να υπερθεματίσω από τον Απρίλιο θα έπρεπε να είχε σταλεί η εγκύκλιος και να είχε κατατεθεί το νομοσχέδιο, μετά από τις αντίστοιχες αποφάσεις του ΣτΕ που είχε κρίνει τους περιορισμούς αντισυνταγματικούς. Απλά στα μέσα του καλοκαιριού έχουμε την μία ομάδα απέναντι στην κοινωνία ως αποδοπομπιαίο τράγο. Καταραμένο πολιτικό κόστος …Ή ο ύμνος της κουτοπονηριάς στην Ελληνική πολιτική ζωή.

Θ.Κ.